Kurs spawania MAG 135: czego uczy, dla kogo jest i jak zdobyć uprawnienia

Kurs spawania MAG 135 to praktyczne szkolenie dla osób, które chcą szybko opanować jedną z najczęściej używanych metod łączenia stali. Technika MAG (Metal Active Gas) sprawdza się w motoryzacji, budownictwie, produkcji konstrukcji stalowych i maszyn. Uczestnik po szkoleniu realizuje spoiny pachwinowe blach i rur oraz rozumie parametry procesu, co ułatwia start w zawodzie spawacza.

Zapisy, terminy i opis programu dostępne są na stronie: https://szkolimy-spawaczy.pl/kurs-spawania-135/ .

Na czym polega spawanie MAG 135>

Spawanie MAG wykorzystuje drut topliwy podawany automatycznie oraz gaz aktywny, najczęściej CO₂ lub mieszankę argonu z CO₂ (np. 82/18). Gaz stabilizuje łuk, chroni jeziorko spawalnicze i wpływa na kształt spoiny. Najczęściej spawane są stale niestopowe i niskostopowe, np. S235–S355.

Parametry robocze w praktyce:

• średnica drutu: 0,8; 1,0; 1,2 mm,
• natężenie prądu: 80–300 A,
• napięcie łuku: 18–26 V,
• przepływ gazu osłonowego: 12–18 l/min,
• prędkość podawania drutu: 3–12 m/min.

Mieszanki Ar/CO₂ ograniczają odpryski i ułatwiają kontrolę jeziorka, co poprawia wygląd spoiny i skraca czas obróbki. Wydajność stapiania w metodzie MAG osiąga 1,5–5,0 kg/h w zależności od parametrów, co przyspiesza produkcję względem elektrod otulonych.

Czego uczy kurs spawania MAG?

Szkolenie łączy teorię i intensywną praktykę. Uczestnik poznaje:

• zasadę działania półautomatu, budowę podajnika, uchwytu i źródła prądu,
• dobór drutu, średnicy końcówki prądowej oraz gazu osłonowego do gatunku stali,
• ustawianie parametrów (napięcie, prąd, indukcyjność, prędkość podawania),
• techniki prowadzenia uchwytu: krótkie zwarcie, spray, puls,
• przygotowanie krawędzi, czyszczenie i montaż złączy,
• kontrolę jakości: oględziny wizualne, wymiarowanie spoin, podstawy prób niszczących,
• BHP: promieniowanie UV, dym spawalniczy, wentylacja stanowiska, odzież ochronna,
• organizację pracy i ergonomię stanowiska.

Przykładowe ćwiczenia praktyczne

• Blacha S235 o grubości 3–6 mm, spoiny pachwinowe w pozycjach PA/PB, drut 0,8–1,0 mm, gaz Ar/CO₂ 82/18. Cel: równomierna lica, brak podtopień, prawidłowy przetop.
• Rury konstrukcyjne 42,4×2,6 mm, pozycja PF, drut 1,0 mm, CO₂ 100%. Cel: stabilny łuk przy zmianach kierunku, ograniczenie odprysków i zachowanie wymiarów spoiny.

Instruktor zwraca uwagę na długość wolnego wylotu drutu (10–15 mm), kąt pochylenia uchwytu (10–20°) oraz prędkość przesuwu, które bezpośrednio wpływają na geometrię spoiny i ilość wtopienia.

Egzamin i uprawnienia po kursie

Zaliczenie ma dwie części: teoretyczną oraz praktyczną. Na praktyce kandydat wykonuje spoiny pachwinowe blach i rur w wybranych pozycjach. Oceniane są wymiary, wygląd lica, brak nieciągłości powierzchniowych i zgodność z rysunkiem. Po zdaniu egzaminu uczestnik otrzymuje certyfikat i książeczkę spawacza, które potwierdzają umiejętność spawania metodą 135 i zakres uzyskanych kwalifikacji.

W wielu zakładach wymagane jest udokumentowanie kwalifikacji do określonej pozycji spawania oraz materiału podstawowego. Taki zapis w dokumentacji przyspiesza wdrożenie na stanowisko.

Dla kogo przeznaczony jest kurs?

• Osoby planujące pracę w motoryzacji, budownictwie, produkcji konstrukcji stalowych i maszyn.
• Spawacze chcący rozszerzyć zakres uprawnień o MAG 135.
• Początkujący, którzy rozpoczynają naukę od popularnej i wydajnej metody.
• Hobbyści, którzy łączą stal w warsztacie i chcą poprawić jakość spoin.

Na Śląsku kurs spawania MAG umożliwia szybkie wejście na rynek z wysokim zapotrzebowaniem na spoiny pachwinowe i złącza blach 3–8 mm, typowe dla wielu zleceń w regionie.

Jak wygląda dzień na kursie: praktyka i liczby

• 60–70% czasu to ćwiczenia przy spawarce, 30–40% to teoria i kontrola jakości.
• Jedno stanowisko przypada na 1 osobę, co pozwala utrzymać ciągłość pracy.
• Na sesję uczestnik wykonuje 6–12 próbnych spoin, które są mierzone i omawiane.
• Typowe błędy korygowane na bieżąco: nadmierna wysokość lica (>3 mm), brak przetopu w narożu, porowatość przy zbyt niskim przepływie gazu.

Takie podejście skraca czas potrzebny do uzyskania powtarzalnego efektu i uczy świadomego doboru parametrów do pozycji, grubości materiału i złącza.

Sprzęt i materiały używane na kursie

• Półautomaty z płynną regulacją napięcia i prędkości podawania.
• Druty SG2/SG3 w średnicach 0,8–1,2 mm.
• Gazy: CO₂ 100% i mieszanki Ar/CO₂, w zależności od ćwiczenia.
• Środki BHP: przyłbice z filtrem samościemniającym DIN 9–13, rękawice, fartuchy, wentylacja miejscowa.

Różne konfiguracje uczą, jak zmienia się łuk i lico spoiny przy tej samej pozycji, ale odmiennym gazie czy średnicy drutu.

Dwa krótkie przykłady zastosowania umiejętności

• Produkcja balustrad z profili 40×40×2 mm: spoiny pachwinowe PB, drut 0,8 mm, Ar/CO₂ 82/18, napięcie 19–20 V. Cel: estetyka lica bez szlifowania i zachowanie wymiaru.
• Montaż ram stalowych S355, blacha 8 mm: przygotowanie ukosów, spoiny pachwinowe i pachwinowo-czołowe, drut 1,0 mm, 220–260 A. Cel: pełny przetop naroża i stabilna geometria złącza.

Umiejętności z kursu spawania MAG przekładają się na krótszy czas wykonania i mniejszą ilość poprawek. Ośrodek pomaga w doborze ścieżki rozwoju i dokumentacji uprawnień zgodnej z wymaganiami zakładów pracy.

Artykuł sponsorowany